Nog wat nagenieten van een voorbije activiteit?
Hier vind je een verslag(je) en wat foto’s.
Veel lees- en kijkplezier!
Klik op een foto om deze te vergroten.
KUBB-TORNOOI
voor recreatieve ploegen
sinksenmaandag 25 mei 2026
Onze werkgroep en de wijkmeestersploeg had er weerom voor gekozen om de formule van 4 deelnemers per ploeg aan te houden. Het streven om max. 20 ploegen te laten strijden voor de “Heiendse Eer & Glorie”, werkte en zo kon onze jubileumeditie van 10 jaar, met 18 ploegen, onder een stralende zon en zeer hoge temperaturen doorgaan.
Alles werd in gereedheid gebracht in de voormiddag door de voltallige bestuursploeg van onze RAAK-afdeling. De terreinen werden aangelegd, de tenten werden geplaatst, tafels en stoelen vonden hun onderdak, zo ook de drank- en eettent werden aldaar geplaatst.
Toen rond 13.00 uur de eerste van 18 deelnemende ploegen aankwam, was het duidelijk dat de spelnamiddag een voltreffer zou worden. Ook de mensen van de verkoop van drank– en eetbonnetjes hadden hun handen vol. Iets voor half twee konden de verschillende poules van start gaan.
Eens de ploegen aan de slag waren, maakte de lokale persfotograaf er gebruik van om iedere ploeg op de gevoelige lens vast te leggen. Uiteindelijk ontsnapte niemand aan het zichtveld van de fotograaf.
Ondertussen werd er vanuit de catering voorzien dat de bezoekers naast een drankje ook een kubb-hotdog en/of wafel met diverse smaken kon nuttigen. Zelfs een ijsje ontbrak niet.
In een sportieve sfeer werkten de ploegen hun parcours af en naar het einde van de namiddag toe werden de wedstrijden voor de plaatsbepaling gespeeld van plaats 17 tot en met plaats 3. In de finale mochten de Kubbezen en De Geskubbte Zeemeermin het tegen elkaar opnemen. In een gelijk opgaande eerste game van de finale, waarbij er mogelijks 3 games dienden gespeeld te worden, trokken de Kubbezen reeds in het tweede game aan het langste eind en wonnen het tiende Kubb- tornooi.
Alle ploegen werden bedacht met wat lekkers en de eerste 3 ploegen, mochten een mand gevuld met lekker gerstenat in ontvangst nemen.
Nadat de laatsten het ravotterrein “De Mutten” hadden verlaten, ging de wijkmeestersploeg over tot het terug opbergen van het materiaal. Er had weer een geslaagde activiteit plaatsgevonden en we keerden allen huiswaarts.
Bedankt aan alle deelnemers en supporters.
Jo VH.
DAUWTRIP EN ONTBIJT
zondag 3 mei 2026
Op zondag 3 mei 2026 stond onze dauwtrip met ontbijt op het programma. We verzamelden om 7u aan de eerste parking van domein Nieuwdonk en vertrokken stipt om 7u10 voor een frisse ochtendwandeling. Vanaf 9u schoven ook de andere deelnemers aan voor een gezellig en smakelijk ontbijt.
De dappere vroege deelnemers waren mooi op tijd aanwezig en zetten met veel enthousiasme de dag in. De vogeltjes waren al goed wakker en lieten zich volop horen, al aren wij misschien eerder de indringers in hun ochtendconcert.
In totaal waren er 19 inschrijvingen: 14 deelnemers trokken mee op dauwwandeling en 5 anderen sloten om 9u aan voor het ontbijt. Misschien hadden we op voorhand op iets meer deelnemers gehoopt, maar het verlengde weekend en de vele communie- en lentefeesten zullen daar ongetwijfeld mee te maken hebben gehad. Wie erbij was, maakte er in elk geval een bijzonder gezellige voormiddag van.
De werkgroep had vooraf de omgeving verkend en een rustige wandeling uitgestippeld rond Nieuwdonk. Voor sommige deelnemers was het een aangename verrassing om onderweg nieuwe, mooie stukjes natuur te ontdekken. Zo bleek maar weer dat je soms helemaal niet ver hoeft te gaan om fijne plekjes te vinden.
Op de dijk langs de Schelde was het op dat vroege uur nog heerlijk rustig, met slechts een enkele wielertoerist die de stilte doorbrak. We genoten onderweg volop van de frisse, gezonde ochtendlucht. De wandeling was 6,7 km lang en het tempo zat er goed in, mee dankzij de stevige tred van de dames vooraan, die pas iets later merkten dat er toch nog een paar deelnemers gezellig achteropliepen.
Onderweg zagen we heel wat vogels en mooie natuur en kregen we ook reigers en een koppel ooievaars te zien. Dat zorgde voor extra sfeer en leverde hier en daar ook wat geanimeerde reacties op toen de ooievaars zich lieten opmerken.
Ook het weer was ons gunstig gezind: de regen bleef netjes weg tot bijna het einde van de wandeling. Net toen we iets te vroeg aan de zaal van Nieuwdonk aankwamen, vielen de eerste druppels. Eenmaal gezellig binnen, kwam er nog wat meer regen uit de lucht.
Na de gezonde inspanning werd het ontbijt meer dan gesmaakt. Er was lekkers voor iedereen en alles werd tijdig aangevuld. Ook het vers brood en beleg, fruit, croissantjes en boterkoekjes vielen bijzonder in de smaak. Koffie en fruitsap maakten het ontbijt compleet. Een glas cava zorgde bovendien voor een feestelijk extraatje, en wie dat wou, kon gerust nog eens gaan bijschenken. Er werd zichtbaar en met veel smaak genoten van al het lekkers.
Iedereen keerde tevreden en voldaan naar huis terug. De kans is groot dat er die middag in heel wat keukens niet meer gekookt moest worden. Het was een geslaagde vroege voormiddag vol beweging, natuur, gezelligheid en lekker eten.
Erik
BEZOEK AAN OOSTERWEEL
met cruise
zaterdag 18 april 2026
Begin 2018 ging de schop in de grond en werden de werken voor het rond maken van de Antwerpse Ring van start. Met deze bedrijvigheid rond Antwerpen werden en worden we sindsdien geconfronteerd via nieuwsberichten, of lijfelijk omdat we er in file staan nu de tijdelijke bypass moeten gebruiken ter hoogte van het Sportpaleis (sorry AFAS Dome).
Hoog tijd dus voor Raak om deze ingrijpende werken, die pas in 2033 volledig voltooid zullen zijn, eens van nabij te gaan bekijken en ons te laten informeren. B ij de jaarprogrammatie voor 2026 kozen we er voor om (nou ja) in zee te gaan met rederij Flandria, die bijna dagelijks een ‘Oosterweel cruise’ varen vanuit het Asiadok. Er werden 30 kaarten gereserveerd, en omdat deze activiteit ook sterk leefde binnen de wijkmeestersgroep, werd meteen beslist dat zij zich enkel konden inschrijven voor de reservelijst, om aan onze leden maximaal de kans te geven om tijdig in te schrijven. Tijdig… dat betekende in dit geval dat je er als de kippen bij moest zijn, want de inschrijvingen werden bewust pas geopend op 23 maart om middernacht. Rond de middag diezelfde dag waren alle kaarten reeds de deur uit! Enkele leden kwamen zo mee op de reservelijst, om samen met de wijkmeesters deze activiteit eens op een nader te bepalen datum te doen.
Maar de snelsten, diegenen die wakker bleven tot één na twaalf om hun mail te sturen, of beter nog hun mail vooraf opstelden en zodanig programmeerden dat hij ook kort na middernacht verstuurd werd, zonder er hun slaap voor te laten.
Met 30 werd er dus verzameld aan de kerk, en reden we al carpoolend naar de P+R van Melsele, om daar de tram te nemen tot in Antwerpen, waar we dan nog eens moesten overstappen op een andere, bovengrondse tram die ons naar halte Cadix bracht, op korte wandelafstand van het Asiadok, waar onze boot reeds lag te wachten. De vlotte heenreis zorgde er wel voor dat we er veel te vroeg waren, en we nog een tijd op de kade moesten wachten vooraleer we op de boot mochten naar onze toegewezen plaatsen voor de “familie Burgelman”, dit binnendeks op het onderste dek, net boven de waterlijn. Tijd om nog een paar groepsfoto’s te nemen, en dan net op tijd binnen voordat het toch goed begon te regenen.
Eens 14 u staken we van wal, en kon onze gids starten met haar bijna 3 uur durende uitleg. Het werd een rondje door de dokken, maar steeds achter de sluizen en dus niet op de Schelde zelf. Zo voeren we langs een plaats waar het Albertkanaal in 2 werd gesplitst door het plaatsen van diepwanden die tot 20 meter diep geheid werden, waartussen dan noordzeezand werd gespoten zodat men daar de kanaaltunnels kan aanleggen. Dat zijn gestapelde tunnels met 4 kokers, die per 2 op elkaar gestapeld worden, en waarboven dan opnieuw de vereiste diepte van het Albertkanaal nog komt.
Daarna werden de dokken aangedaan, waarbij we een massa informatie kregen over de havenactiviteiten die we passeerden. Katoennatie (stukgoederen), de droogdokken, de containerterminals, het kerkschip, de sleepboten, de silo’s, begrippen zoals TEU, stuurboord en bakboord… Het is maar een kleine greep uit wat allemaal de revue passeerde. Het MAS, het Havenhuis, de kathedraal… zagen we van iets verder.
Gelukkig konden we met onze tafelgenoten tussendoor ook wel een babbeltje doen over dit alles, dit tussen pot en pint, een koffie of een frisdrank. Zelfs borrelplanken werden aangerukt.
Op het einde van de rondvaart voeren we nog even het Asiadok voorbij, om verder het Albertkanaal op te varen richting de AFAS Dome en de site van “den Boerenbond” te Merksem. Ter hoogte van de Brug van den Azijn werd dan teruggezwaaid, en passeerden we terug aan de werken voor de bypass van de Antwerpse Ring ter hoogte van het viaduct van Merksem. Het werd nog even stil toen we voorbij de plek voeren waar Julie Van Espen in 2019 verkracht en vermoord werd, en waar een mooie grote streetart tekening op de gevel van suikerfabriek Candico de herinnering aan dit meisje levend houdt.
Perfect op tijd werd er terug aangemeerd, en konden we voldaan terug huiswaarts.
Geert
COMPLOT IN NAPELS
Een ontvoeringsdiner
zaterdag 21 maart 2026
Het was op zaterdag 21 maart dat Lokeren Heiende, doorgaans een rustige uithoek waar men elkaar nog groet op straat, werd opgeschrikt door een gebeurtenis die later zou worden omschreven als “dat eigenaardige avondje in Napels”.
Een avond die begon met een glas prosecco en eindigde met een waarheid die niemand hardop durfde te herhalen.
De gasten werden ontvangen in een klein’ Napolitaans zaaltje’, waarvan de muren het soort kleuren vertoonden dat men enkel aantreft in gebouwen die te veel geheimen hebben gehoord. Het licht was gedempt, alsof het zelf liever niet wilde zien wat er stond te gebeuren.
En toen verschenen ze: drie figuren die men in beleefde kringen zou omschrijven als onbehagelijk — Don Ivesto, Gilberto en Willemo.
Niemand vroeg naar hun afkomst. Niemand vroeg naar hun bedoelingen. In zulke situaties stelt men geen vragen; men observeert.
Gilberto en Willemo begeleidden de gasten naar hun tafels met een hoffelijkheid die net iets te zorgvuldig was, alsof elke stap reeds was uitgetekend. Op de tafels lagen voorwerpen die men eerder zou verwachten in een duister politiedossier dan bij een Italiaans diner: een geweer, een mes, een blokhamer, een koord, een revolver, een riek en een spade. Elk voorwerp leek een verhaal te fluisteren, maar geen enkel verhaal wilde zich volledig prijsgeven.*
De ruimte was met zorg aangekleed, bijna theatraal. Italiaanse vlaggen hingen in elegante plooien langs de muren, niet opzichtig, maar met een zekere waardigheid — alsof ze waakten over de gebeurtenissen die zich zouden afspelen. De groene, witte en rode stroken wiegden zachtjes in de luchtstroom, als stille getuigen van een complot dat niemand had zien aankomen.
De tafels waren gedekt in uitgesproken Italiaanse stijl en gaven de ruimte een geur die deed denken aan zomerse avonden in een Napolitaanse binnenplaats. Het geheel straalde warmte uit — een warmte die in schril contrast stond met de spanning die er nu hing.
Don Calderone verscheen ten tonele waar Bianca, Fonso, Rocco, Ricardo, Carmen hem zaten op te wachten. Met priemende blik vroeg hij wie van de vijf zijn zoon had ontvoerd. Elk uitte zijn onschuld. Dat was zonder onze speurders van de avond gerekend.
Na een voortreffelijke Carpaccio di manzo werden de speurders aan het werk gezet. Vijf namen doken op als schaduwen in een dossier dat men liever gesloten had gehouden: Bianca, Fonso, Ricardo, Rocco en Carmen. Eén van hen had de zoon van Don Calderone ontvoerd — een misdaad die in Napels niet enkel strafbaar is, maar ook onverstandig.
De speurders hadden elk een eigen stijl en zochten naar bewijs maar door de vele meningen en theorieën waren vele van de wijs en twijfel verstoorde compleet het gezond verstand.
Enkel de speurders van het mes waren het volledig eens en bleven bij hun theorie!
De Theorie van de Mes Tafel
Aan de tafel waar het mes lag, zaten speurders die vanaf het eerste ogenblik een overtuiging hadden die geen tegenspraak duldde. Het mes, zo beweerden zij, was geen toevallig attribuut. Het was een boodschap. Een aanwijzing. Een stille hint dat de dader iemand moest zijn die wist hoe men dreiging hanteert zonder ooit daadwerkelijk geweld te gebruiken.
Ze fluisterden over Bianca’s nerveuze vingers, Fonso’s zwijgzaamheid, Ricardo’s charmante glimlach, Rocco’s bravoure… maar telkens, onvermijdelijk, keerde hun blik terug naar één naam: Carmen.
Terwijl de Risotto ai funghi werd opgediend, gevolgd door Saltimbocca alla Romana en een Tiramisu die zelfs de meest geharde speurder zou kunnen doen smelten, bleven zij bij hun theorie. Geen wijn, geen Limoncello, geen enkel culinair verleidingsmiddel kon hen van hun overtuiging afbrengen.
De Ontmaskering – Carmen
Toen Don Ivesto uiteindelijk opstond om de dader bekend te maken, viel er een stilte die bijna tastbaar werd. Zijn stem was laag, beheerst, en toch droeg ze het gewicht van een vonnis.
“Carmen.”
Het woord rolde door de zaal als een muntstuk dat op zijn kant blijft staan — onverwacht, maar onvermijdelijk.
Er volgde geen geschreeuw, geen dramatische uitbarsting. Haar motief lag niet in wraak of hebzucht. Het was geworteld in eenzaamheid, familie-eer en beloften die in Napels nooit lichtvaardig worden verbroken. De zaak was opgelost. Het complot ontrafeld
Maar één waarheid bleef hangen : In Napels wint nooit de waarheid.
Alleen degene die haar het best weet te verbergen.
Don Willemo.
INFOAVOND ‘BANG VAN AI?’
Een toegankelijke kennismaking met artificiële intelligentie
donderdag 5 maart 2026
Op donderdag 5 maart 2026 organiseerde Raak Lokeren-Heiende in samenwerking met Raak Lokeren-Heirbrug de infoavond ‘Bang van AI?’, met als gastspreker Joris Van Damme van Beweging.academy. Het evenement vond plaats in het Trefpunt en trok maar liefst 100 deelnemers: 68 ingeschreven via Raak Lokeren-Heiende en 32 via Raak Lokeren-Heirbrug. De ruime opkomst onderstreepte duidelijk hoe actueel en relevant het thema artificiële intelligentie is voor velen.
De avond startte met een introductie over wat AI precies betekent: van het basisbegrip tot hoe deze technologie vandaag overal om ons heen aanwezig is. Joris Van Damme legde uit hoe AI werkt en welke toepassingen er al bestaan, zonder al te veel te vervallen in ingewikkeld jargon. Vervolgens werden de uitdagingen en mogelijke gevaren van AI besproken, waaronder ethische vraagstukken en de nood aan toekomstige regulering. De spreker nam de aanwezigen mee langs voorbeelden uit het dagelijks leven, zoals slimme assistenten, automatische vertalingen en gepersonaliseerde aanbevelingen.
Een belangrijk deel van het programma was gewijd aan concrete AI-toepassingen. De spreker liet zien hoe AI wordt ingezet bij beeldherkenning, tekstgeneratie en zelfs in creatieve sectoren. Hij gaf voorbeelden zoals het automatisch ontwerpen van affiches, het genereren van muziek en het maken van podcasts, en benadrukte de potentie én de beperkingen van deze technologieën. Daarnaast werd besproken hoe AI bedrijven helpt om processen te automatiseren en het leven voor de gebruiker makkelijker maakt, maar ook welke uitdagingen dat met zich meebrengt.
Opvallend was dat tijdens de avond ook ter sprake kwam dat er naast de veelbesproken Amerikaanse AI-systemen, zoals die van Google en OpenAI, ook niet-Amerikaanse alternatieven bestaan. Zo werd bijvoorbeeld het Franse Mistral AI genoemd, waar velen in het publiek nog niet van op de hoogte waren. Dit zette de aanwezigen aan het denken over de internationale ontwikkelingen binnen artificiële intelligentie en de diversiteit aan spelers op de markt.
Na de pauze werd het publiek getrakteerd op een reeks praktische demo’s. Joris Van Damme gaf live voorbeelden: een affiche ontwerpen met behulp van AI, liedjes genereren via SUNO, teksten creëren met Gemini en zelfs het opzetten van een podcast via Google notebook LM. Deze demonstraties brachten de theorie tot leven en lieten zien hoe toegankelijk en inspirerend AI kan zijn voor iedereen, zelfs zonder technische voorkennis.
De aanwezigen vonden het programma boeiend en leerzaam. Vooral de praktische demo’s na de pauze vielen in de smaak, omdat ze de mogelijkheden van AI tastbaar maakten. Wel werd opgemerkt dat het technische gedeelte voor de pauze wat lang duurde en soms wat diepgaand was voor sommige deelnemers. Toch werd de avond ervaren als een waardevolle kennismaking en een inspirerende blik op de toekomst van artificiële intelligentie.
Met een enthousiaste spreker, een goed gevuld programma en een betrokken publiek was de infoavond ‘Bang van AI?’ een geslaagde introductie in de wereld van artificiële intelligentie. De deelnemers gingen naar huis met nieuwe inzichten en praktische voorbeelden, en met een gezonde nieuwsgierigheid naar wat AI ons nog zal brengen.
De samenwerking tussen Raak Lokeren-Heiende en Raak Lokeren-Heirbrug bewees alvast dat AI leeft bij een breed publiek.
Verslaggever
Erik
BEZOEK AAN DE TURKSE MOSKEE
zondag 8 februari 2026
Raak Lokeren-Heiende bracht een bezoek aan de Turkse moskee “Sakarya Camii”, gevestigd in de
Sterrestraat 96 van onze stad. Onze groep met 41 deelnemers werd opgedeeld in twee groepen.
Voorafgaand aan de rondleidingen werd er een groepsfoto genomen en werden wij toegesproken door de
voorzitter van de lokale Turkse Gemeenschap, Dhr. Mergen Adem. Hij gaf onze een korte geschiedenis van de opstart van de herlokalisatie van het gebouw van de Koophandelstraat naar de huidige locatie. Ook de ganse periode van de start tot de oplevering van dit gebouw en de financiering ervan werd uit de doeken gedaan door hem. Ook het belang van de grond –en kabelwerkbedrijven kwam hier ter sprake.
De ene groep startte met de Lokerse stadsgids Mevr. Sukran Kokur, die ons eerst rondleidde in de wasplaats, waar de moslims zich dienen te reinigen alvorens te gaan bidden in de gebedsruimte. Eens in de grote gebedsruimte
kregen wij een inkijk in de religieuze gebruiken, de werking van de moskee en de betekenis ervan voor de lokale Turkse gemeenschap (ondertussen met ca. 1000 gezinnen woonachtig in onze stad).
Daarna werden we ondergedompeld in de ondergrondse gebouwen, waarbij een grote feestzaal en een mortuarium onze aandacht trokken. Eens we weer bovengronds kwamen is de moskee zodanig ingericht dat de gebedsruimtes, leslokalen en ontmoetingsruimtes (lees cafetaria) voor mannen en vrouwen steeds gescheiden zijn per verdieping. De werking van de moskee draait volledig op vrijwilligers en door een zeer sterke vrouwenwerking, waarbij onze gastvrouw Kara Ayse ons een versnapering aanbod. Deze werking brengt zo een verrijkende uitwisseling tot de Lokerse gemeenschap teweeg en bevordert het samenleven als Lokeraars.
De tweede groep deed de rondleiding in de omgekeerde volgorde en dit o.l.v. Mevr. Uncel Sengul.
Het bezoek werd afgesloten met een open gesprek en de mogelijkheid werd geboden om vragen te stellen. Ondertussen werd ons een thee met versnapering aangeboden, wat zorgde voor een “warme” afsluiter van dit
bezoek.
Verslaggever
Jo VH
Hieronder vind je de foto’s. Veel kijkplezier
FOTOWEDSTRIJD VOOR ONZE LEDEN
Gedurende het ganse jaar 2025 konden onze leden foto’s van onze activiteiten inzenden. Een jury koos van elke deelnemer één foto. Deze selectie werd op onze nieuwjaarsreceptie voor onze leden (zie verslag en foto’s hieronder) geprojecteerd. Alle aanwezigen konden een stem uitbrengen op de voor hen beste foto.
Hieronder zie je de 3 winnende foto’s.
NIEUWJAARSRECEPTIE VOOR ONZE LEDEN EN GEZINSLEDEN
zaterdag 24 januari 2026
Maar liefst 92 leden schreven zich in voor de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie. Bij aankomst konden de aanwezigen meteen deelnemen aan “Het Spel”, Trou Madam, een oude volkssport. Dankzij “Het Spel” zat de sfeer er meteen goed in. Later op de avond speelden zes vrouwen tegen elkaar en zes mannen tegen elkaar de halve finale.
Bij ontvangst werd iedereen verwelkomd met een glas wijn of een frisdrank, en een gratis receptie tot 21 uur. Onze nieuwbakken voorzitter ,Wim Vervaet, opende deze avond met een warm welkom en een oproep om actief deel te nemen aan onze activiteiten . Christian Cansse, die onze beweging twee jaar heeft geleid, wordt nu onze nieuwe medevoorzitter. Bedankt Christian voor je inzet als voorzitter gedurende de voorbije twee jaar.
Freddy Baeyens en zijn team zorgden ondertussen voor overheerlijke hapjes. Bedankt aan Nicole, Mieken, Carine en Christine voor het ronddragen van deze culinaire lekkernijen.
Wij konden ook genieten van een fotoreportage over de voorbije activiteiten en daar waren best enkele knallers bij: daguitstap Yerzeke, optreden Filip Robrecht, de Kerstwandeling, de Sint, enz …
Aan de hand van een projectie werd het jaarprogramma 2026 voorgesteld. Yves gaf hieromtrent de nodige info. Het moet gezegd het beloofd weeral een boeiend 2026 te worden voor onze Raak-afdeling: bezoek aan de moskee, info-avond ”BANG VAN AI”, een ontvoeringsdiner, bezoek aan Oosterweel, enz… Teveel om op te noemen.
Gans het voorbije werkjaar liep een fotowedstrijd. De ingezonden foto’s werden vertoond en de aanwezigen konden stemmen. Tjen Hillaert kwam als winnaar uit de bus! Ook het komende jaar loopt er een fotowedstrijd !
Stilaan werd het tijd voor de halve finale van “Het Spel”. Eerst namen zes vrouwen het tegen elkaar op. De spanning in de zaal was te snijden. Ria Dermul bleek over de sterkste zenuwen te beschikken. Bij de mannen werd er geflaterd dat het een lieve lust was. Renaud Verplancke werd de winnaar . In de finale speelde Ria koelbloedig, rustig en beheerst. Zij mag zich gedurende een jaar “Raakpersoonlijkheid van het jaar” noemen.. Renaud werd eervol tweede. Voor het gezin Hillaert- Dermul werd het toch wel een bijzondere avond.
Rond middernacht kwam er een einde aan deze geslaagde avond.
Een bijzondere dank aan de bestuursleden en hun partner voor hun inzet, niet alleen op deze nieuwjaarsreceptie, maar ook gedurende het ganse jaar.
Namens de werkgroep.
Antoine.
KERSTSTALLENTOCHT
zaterdag 27 december 2025
Op zaterdag 27 december organiseerden wij onze Kerststallentocht. Met 85 inschrijvingen hadden we een hele mooie opkomst. Dank aan alle aanwezigen!
Rond 19 u boden de eerste wandelaars zich aan, en tegen 20 u was iedereen onderweg.
De tocht vertrok langs onze eigenste, mooie kerststal aan de kerk van Heiende en liep via de Hillarestraat, waar verschillende bewoners een kerststalletje of kerstversiering achter hun raam of in de tuin hadden geplaatst, naar de Roggestraat.
In de wijk kon men eerste een kijkje nemen tussen verschillende kerststalletjes die speciaal voor deze gelegenheid waren gemaakt door de leerlingen van de Broederschool van Lokeren. Heel mooi gedaan!
Een beetje verder in de wijk hadden we dan een drankstop voorzien, waar men kon genieten van een bombardino. Dit is een superlekker drankje gebrouwd door enkele locals van de wijk.
Daarna ging de tocht verder door de Sint-Jozefstraat. Hier hadden verschillende bewoners een speciaal efforke gedaan om een grote kerststal te plaatsen, de ene nog wat mooier dan de andere. En in verschillende tuinen was er nog wat extra kerstversiering aangebracht.
De tocht eindigde via de Hillarestraat in de tuin van de oude pastorij aan de kerk.
Deze hadden we in een mooie kerstsfeer omgetoverd met lampjes, tentjes en een grote vuurkorf. Alle deelnemers konden hier genieten van een lekker drankje. We hadden naast Gluhwein ook verschillende jenevers, chocomelk en wat frisdranken voorzien. En voor de hongerigen waren er poffertjes met suiker.
Ter nagedachtenis van onze onlangs overleden vriend en wijkmeester Marc hielden we met z’n allen ook een momentje van bezinning en werd er een mooie herdenkingstekst voor hem voorgelezen.
Nadat de laatste mensen rond 23 u vertrokken waren, hebben we de tuin van de pastorij nog netjes opgeruimd en konden we zelf met een warm en voldaan gevoel naar ons bedje.
Voor ons was het een geslaagde activiteit. Misschien wel voor herhaling vatbaar?
De werkgroep
Erik, Yves en Raf
Mooie opbrengst.
Deze kerststallentocht had een mooie opbrengst van € 300! Van harte bedankt aan alle aanwezigen voor hun steun.
Dit bedrag maken wij integraal over aan ‘Kom Op Tegen Kanker’.
SINTWEEKEND
SINT OP HUISBEZOEK
vrijdag 5 december 2025
SINT OP RONDE OP HEIENDE
zaterdag 6 december 2025
De huisbezoeken op vrijdagavond.
Maar liefst 16 gezinnen hadden gevraagd of de Sint op vrijdagavond een bezoekje wou brengen. Het zou voor Sinterklaas en zijn Pieten een drukke avond worden.
De Sint en zijn helpers trokken dus op pad om bij de gezinnen langs te gaan. Daar werden ze steeds hartelijk ontvangen door de ouders en/of grootouders. De kindjes daarentegen waren dikwijls verlegen en bang, hoewel er hier en daar toch wel wat uitzonderingen waren.
Sinterklaas las in zijn groot boek wat de kinderen het voorbije jaar hadden gedaan. Voor de positieve daden kregen de kinderen dikke proficiat van de Sint, voor de minder goede dingen gaf hij goede raad om dit het komende jaar beter te doen.
Dit jaar waren er opvallend meer optredens voor de Sint. Sommige kinderen deden een dansje, andere gaven een demonstratie van wat ze in de balletles geleerd hadden en bij een aantal gezinnen werden er uit volle borst Sinterklaasliedjes gezongen.
Allen kregen de nodige cadeautjes en een zakje snoep. De Zwarte Pieten gaven hierbij dan ook wel de raad om niet te veel te snoepen en daarna de tandjes te poetsen.
Jammer genoeg moest het gezelschap snel vertrekken naar het volgende gezin.
Een druilerige dag voor het bezoek van de Sint te paard.
Het paard van de Sint deed op zaterdag zijn naam alle eer aan. Het zou een druilerige dag worden. Samen met zijn knechten was hij gedurende de hele nacht bij de meeste kinderen langs geweest met snoep, koekjes en cadeautjes. Na een kort dutje had hij zijn paardenpiet de opdracht gegeven om zijn paard op te zadelen. Ondanks het slechte weer wou hij de kinderen van Heiende niet teleurstellen.
Naar jaarlijkse gewoonte trok hij samen met de paardenpieten en de voetpieten door de straten om de kinderen te groeten. Dit jaar waren de voetpieten heel goed vertegenwoordigd. De paardenpieten daarentegen waren in vergelijking met vorige jaren minder talrijk. Waarschijnlijk was het weer wel de grote boosdoener.
Dit jaar was het parcours lichtjes aangepast om het voor de kinderen en het bonte gezelschap wat veiliger te maken. De laatste jaren is het verkeer veel drukker en agressiever geworden. Daarom werd aan de kinderen, hun ouders en grootouders gevraagd om aan de rechterzijde van de straten te verzamelen. Zo werd het oversteken van de Sint en zijn knechten tot een minimum beperkt.
In het Ledehof werd dan weer gevraagd om te verzamelen in de eerste doodlopende straat. Onderweg werden de Sint en zijn Pieten op verschillende plaatsen getrakteerd met een hapje en een drankje. Net zoals vorige jaren zagen we niets dan vrolijke gezichten. Ook bij de Pieten werden de gezichten na elke stop vrolijker. Gelukkig konden ze tussendoor genieten van lekkere sandwiches en deugddoende warme soep. De tocht verliep veilig en alle voetpieten en paardenpieten waren net voor het donker terug aan de paardenstallen.
Moe maar voldaan konden de Sint en zijn knechten zich klaarmaken om de lange tocht naar Spanje aan te vangen.
De redactiepiet.
OPTREDEN PHILIPPE ROBRECHT
EN GASTEN
zaterdag 15 november 2025
Op zaterdagavond 15 november 2025 vulde Philippe Robrecht de H.-Hartkerk van Heiende met warmte, muziek en een bijzonder gevoel van verbondenheid. De kerk bleek de ideale locatie voor dit unieke concert waarin eigen nummers en zorgvuldig gekozen covers elkaar moeiteloos afwisselden. De akoestiek van het kerkgebouw zorgde voor een prachtig klankspel, versterkt door subtiele, aangepaste verlichting die elke muzikale wending nog intenser maakte.
Philippe stond er niet alleen: zijn dochter Janne zorgde met haar heldere vocalen voor een extra emotionele laag, terwijl Dirk De Schoenmaker de ruimte vulde met het warme timbre van zijn saxofoon. Dirk Naessens bracht verfijning en dynamiek met zijn spel op viool. De chemie tussen de muzikanten zorgde voor een meeslepende en vaak ontroerende avond.
Het publiek was talrijk aanwezig en liet zich duidelijk meeslepen: enthousiaste meezingers, subtiel meewiegende silhouetten tussen de kerkbanken en een warm applaus na elk nummer maakten dit optreden compleet. De samensmelting van artiest en toeschouwer maakte de avond bijzonder intens.
Het werd een concert dat niet alleen muzikaal sterk stond, maar ook een gevoel van gemeenschap en puurheid uitstraalde — een avond die nog even zal nagonzen bij iedereen die erbij was.
Na de laatste noot, het applaus, een staande ovatie,
Verhuisde het gezelschap, voor een conversatie.
Naar parochiezaal ‘Trefpunt’ voor een drankje en een lach,
Kameraadschap en plezier, het hoorde er allemaal bij die dag.
HERFSTWANDELING KRAVAALBOS
zondag 26 oktober 2025
Het was een ochtend die zich langzaam ontvouwde als een oud boek waarvan de bladzijden knisperden in de koelte van de herfst. In het hart van Meldert, waar de huizen nog fluisteren over generaties die er woonden, verzamelden zich 25 gelukkigen. Elk van hen droeg wandelschoenen die al vele paden hadden gezien, maar vandaag zouden ze een nieuw hoofdstuk schrijven in het Kravaalbos.
De zon, nog wat verlegen, kwam aarzelend door de bomen piepen. Haar stralen vielen als gouden linten op een tapijt van bladeren, bezaaid met kastanjes die knisperden onder de voeten van de wandelaars. De lucht was doordrenkt met de geur van vochtige aarde, mos en het onmiskenbare aroma van herfst.
De groep bewoog zich in “stilte” voort, alsof ze de adem van het bos niet wilden verstoren. Elk blad dat viel, leek een herinnering te dragen. De bomen, statig en oud, stonden als wachters langs het pad, hun stammen getekend door tijd en weer. En toch was er leven: het zachte gefluister van de wind.
Plots doemde er een helling op, glibberig van het slijk dat de regen van de voorbije dagen had achtergelaten. Sommigen aarzelden, anderen lachten, en enkelen hun evenwicht zoekend tussen modder en moed. Maar niemand klaagde. Integendeel, het was precies dat onverwachte moment dat de groep dichter bij elkaar bracht. Er werd geholpen en gelachen, De helling werd een verhaal op zich.
Over halverwege de tocht wachtte een warme beloning: Café Stinne, een charmant etablissement dat ooit dienstdeed als decor voor de derde Kampioenenfilm. Vandaag was het een rustpost, een plek waar de tijd even stilstond. Binnen was het warm en wij zaten buiten. De geur van vers getapte bieren en ovenwarme mattetaarten omhelsde de wandelaars als een deken. Er werd getoost op vriendschap, op het leven, op de herfst.
Toen de wandeling ten einde liep en Meldert opnieuw in zicht kwam, kleurde de lucht zacht oranje. De zon zakte langzaam achter de heuvels, alsof ze met tegenzin afscheid nam van deze dag. De wandelaars keerden terug, hun schoenen zwaarder van de modder, maar hun harten lichter dan ooit.
Het Kravaalbos had hen niet alleen een wandeling gegeven, maar een herinnering. Een verhaal dat zich nestelde tussen de bladeren van hun leven, als een bladwijzer in een boek dat ze telkens opnieuw willen openslaan.
WD
